Tevreden? - Ik leid hem naar buiten.
Absoluut, Professor.
Doe maar verder.
Ik had geen bescherming nodig, bij het Bel meisje.
Ik zwoer je te beschermen.
Ik onderging de Onbreekbare Eed.
Ik heb geen bescherming nodig.
Ik ben hiervoor gekozen. Uit vele andere.
En ik stel hem niet teleur. - Je bent bang, Draco.
Maar het is duidelijk, laat me je helpen.
Nee. Ik werd uitgekozen. Dit is mijn moment.
De Onbreekbare Eed. Weet je dat zeker?
Zeer zeker. - Waarom?
Je kunt een Onbreekbare Eed niet breken.
Dat had ik al door, grappig genoeg.
Ik begrijp het niet.
O, nee he.
Ik heb je nodig.
Leuk is dat.
Ze wil me enkel zoenen.
M'n lippen zijn helemaal gebarsten. - Ik geloof je zo wel.
Dus wat gebeurt er dan mee?
Wat gebeurt er als je een Onbreekbare Eed breekt?
Dan ga je dood.
Voldemort heeft Draco Malfidus uitverkoren.
Ik weet dat het slecht klinkt. - Besef je, Harry, dat Sneep...
maar alsof deed om Draco te helpen, zodat hij kon uitzoeken wat hij doet?
Zo klonk het niet. - Misschien heeft Harry gelijk, Remus.
Om een Onbreekbare Eed aan te gaan... - Het komt neer op of je wel of niet...
vertrouwt op het oordeel van Perkamentus. Perkamentus vertrouwt Sneep.
En daarom ik ook. - Perkamentus maakt ook fouten.
Dat heeft hij zelf gezegd. - Je bent verblindt door haat.
Dat ben ik niet. - Ja, dat ben je wel.
Mensen verdwijnen, Harry. Dagelijks.
We kunnen maar een handjevol mensen vertrouwen.
Als we onder elkaar ruzie maken, dan zijn we verloren.
Mondje open.
Vertrouw je me niet?
Dat is lekker.
Ik zal hier tussen...
Pasteitje? - Nee, dank je.
Je moet Remus vergeven.
Zijn toestand vergt veel van hem.
Gaat het met u, Mr. Wemel?
We worden gevolgd, wij allemaal.
Molly, gaat meestal niet eens het huis meer uit.
Het was niet gemakkelijk.
Hebt u mijn uilenpost gekregen?
Ja, zeker.
Als Perkamentus reist, dan is dat nieuws voor het ministerie, maar...
zo wil Perkamentus het wellicht.
Maar wat Draco Malfidus aangaat...
weet ik meer.
Vertel op.
Ik stuurde een agent naar Borgin & Burke.
Ik denk, door wat je beschreef...
over wat Ron en jij, van de zomer zagen, dat het object dat Draco zoekt...
een Verdwijnkast is.
Een Verdwijnkast?
Ze komen uit de tijd dat Voldemort net zijn macht kreeg.
Je kunt zien waar ze voor zijn. Als de Dooddoeners aankloppen...
stap je er snel in en verdwijn je voor twee uur.
Je kunt dan bijna overal heen gebracht worden.
Maar er zijn nadelen. Heel grillig.
Wat is er mee gebeurd?
Degene bij Borgin & Burke? - Niets.
Hij is er nog.
Het was erg lekker Molly, echt. - Weet je zeker, dat je niet blijft?
Nee, we moeten weg.
De eerste nacht van de cyclus is steeds de zwaarste.
Remus?
Lieverd?
Is Ron naar bed?
Nog niet, nee.
Schoenveter...
Fijne kerstdagen, Harry.
Fijne kerst.
Harry, nee! - Remus!
Ginny!
Ik heb Sirius Zwarts gedood!
Pak me dan!
Harry?
Stupify!
Harry!
Ginny!
Molly...
Ministerie verdwijningen gaan door. - Ze vinden je zo gemakkelijk.
Gelukkig leef je nog.
Onthoud wie je bent, Harry! - Ik weet wie ik ben, het komt wel goed.
Sorry.
Natuurlijk draag ik het.
Dat is mijn Won-Won.
Sorry, ik ga kotsen.
Professor...
klopt het dat Professor Dorothea Omber met pensioen gaat?
Ik kan het je niet vertellen. Zelfs als ik het wist, toch?
En bedankt voor de ananas, je hebt gelijk, het is mijn favoriete fruit.
Maar hoe wist je dat?
Intuïtie?
Is het al zo laat?
Ga maar, of Professor Dippet, laat ons allen nablijven.
Wat doe je nog hier, Marten?
Je wilt nu niet uit je bed betrapt worden.
Zit je ergens mee, Marten? - Ja, Professor.
Ik wist niet waar ik anders heen moest.
De andere Professoren...
zijn niet zoals u.
Die zouden het waarschijnlijk niet begrijpen.
Ga maar door.
Ik was laatst in de bibliotheek.
In de Verboden Afdeling en ik las iets raar over zeldzame Magie.
Ik dacht misschien...
dat u het mij duidelijk kon maken.
Het is genaamd, zoals ik het begrijp...
Wat bedoel je?
Ik weet niets van die dingen af en als ik het wel wist, vertelde ik het je niet!
Nou wegwezen hier! En laat me je niet weer betrappen!
Verward?
Het zou me verbazen als je dat niet was.
Wat ik niet begrijp...
Wat is er gebeurd?
Dit is misschien de belangrijkste herinnering die ik heb.
Het is ook een leugen.
Met deze herinnering is geknoeid.
Door dezelfde persoon van wie hij is, onze oude vriend Professor Slakhoorn.
Waarom zou hij dat doen? - Ik denk dat hij zich ervoor schaamt.
Waarom? - Waarom inderdaad.
Toen ik je vroeg Professor Slakhoorn beter te leren kennen, en dat deed je.
Ik wil dat je hem overtuigt, z'n echte herinnering af te staan.
Op welke manier ook. - Ik ken hem niet zo goed, Professor.
Alles gaat om die herinnering.
Zonder die, zijn we blind.
Dan laten we de wereld aan kans over.
Je hebt geen keus.
Je mag niet falen.
Ik raad jullie aan het hoofdstuk over tegengif te lezen.
Ik vertel er meer over in de volgende les. Oké, wegwezen nu.
Felice, vergeet je rattenstaart niet.
Als dat niet de prins van Toverdranken zelf is.
Waar aan dank ik dit bezoek?
Professor, ik wilde u wat vragen. - Vraag maar, jongen.
Ik was laatst in de bibliotheek, in de Verboden Afdeling.
En ik las iets over zeldzame Magie.
Ja?
Wat voor zeldzame Magie? - Ik weet de naam niet precies.
Maar het zette me aan het denken. Mag u ons bepaalde magie niet leren?
Deze vraag stel je best aan Professor Sneep.
Ja, wij kunnen niet zo goed met elkaar opschieten.
Wat ik wil zeggen is...
Hij is niet zoals u.
Hij zou het niet begrijpen.
Ja.
Er is geen licht zonder duisternis.
Zo is het ook met magie. Ik blijf liever in het licht.
Ik stel voor, dat jij dat ook doet.
Zei u dat ook tegen Marten Vilijn, toen hij vragen kwam stellen?
Perkamentus zit hierachter, niet?
Is het niet?
Ja?
Jij bent het Potter.
Sorry, ik heb het druk momenteel.
Het is prachtig, vind je niet?
De maan.
Goddelijk.
Nog een nachtelijk snoepje?
De doos lag op je bed en ik nam er één.
Of twintig.
Ik moet steeds aan haar denken, Harry.
Ik dacht dat ze je verveelde? - Zij zou mij nooit vervelen.
Ik denk dat ik van haar hou.
Nou, dat is geweldig.
Denk je dat ze mij ziet staan?
Dat hoop ik, ze zoent je al drie maanden.
Zoenen?
Over wie heb jij het?
Over wie jij dan?
Regina natuurlijk.
Regina Valster. - Oké, erg grappig.
Waarom deed je dat? - Het is geen grap.
Ik hou van haar! - Oké dan, heb je haar al ontmoet?
Nee.
Wil jij me voorstellen?
Kom op, Ron.
Ik ga je voorstellen aan Regina valster.
Lieve Harry, ik denk altijd aan jou, kusjes Regina.
Het spijt me Professor, ik zou u niet storen als het niet nodig was.
Is dat Regina? - Wat is er met Wentel?
Een heel sterk liefdesdrankje. - Goed, kom binnen.
Ik had gedacht dat jij hier snel iets op zou weten, Harry.
Ik vond dat hier meer ervaring bij nodig was, meneer.
Hallo, mijn schatje.
Wil je iets drinken? - Je hebt gelijk.
Het spijt me trouwens, van eerder.
Een misverstand.
Niet erg. Vergeten en vergeven, toch?
U moet het beu zijn, na al die jaren.
Al die vragen over Voldemort. - Gebruik die naam niet!
Hier jongen, opdrinken!
Wat is dit? - Een drankje voor de zenuwen.
Wat is er met me gebeurd? - Een liefdesdrankje.
En een sterke ook nog.
Ik voel me rot. - Wil je iets om bij te komen?
Ik heb Boterbier, wijn en overgemarineerd vlees. Had andere bedoelingen hiermee...
maar gezien de situatie...
Alsjeblieft, Potter.
Op het leven.
Ron!
Professor, doe iets!
Ik begrijp het niet.
Kom op Ron, ademen.
Die meiden... worden nog eens m'n dood.
Goed bedacht, Harry, een Bezoar steen gebruiken.
Je kunt trots zijn op je student, Hildebrand.
Ja, heel trots.
We zijn het eens, Potter deed een heldendaad.
Maar waarom was dat nodig?
Inderdaad waarom.
Het was een gift, Hildebrand. Wie heeft jou dit gegeven?
Het ruikt trouwens naar likeur, drop en kersen.
Buiten het vergif.
Ik wou het zelf als gift geven eerst.
Aan wie dan?
Aan u, Schoolhoofd.
Waar is mijn Won-Won? Heeft hij om mij gevraagd?
Wat doet zij hier? - Ik wilde jou hetzelfde vragen.
Ik ben zijn vriendin. - Ik ben zijn...
kameraad.
Laat me niet lachen. Jullie hebben weken niet gesproken.
En nu wel, als hij plots interessant is, eh?
Hij werd vergiftigd, lelijke gans.
En ik vond hem altijd al interessant.
Zie je?
Hij voelt mijn aanwezigheid.
Geen zorgen, Ron... Ik ben hier.
Ik ben er.
Hermelien.
Hermelien..
Hermelien.
De liefde doet zeer, als je nog jong bent.
We gaan.
Mr. Wemel is in goede handen.
Werd tijd, niet?
Dank u wel.
Zwijg maar.
Stop Ron, je sneeuwt.
Hoe heb ik het weer uitgemaakt met Belinda?
Ze kwam je bezoeken in het hospitaal.
En je praatte.
Het was niet echt een lang gesprek.
Niet verkeerd begrijpen, ik ben blij dat ik daar vanaf ben.
Maar ze ziet er best kwaad uit.
Ja, dat is ze wel.
Je herinnert je niets van die nacht?
Helemaal niets.
Er is wel iets.
Maar dat kan niet. Ik was volledig weg, hé?
Volledig weg.
Sectumsempra, voor vijanden.
Dat is Katja.
Katja Bel.
Hoe gaat het? - Ik weet dat je het gaat vragen.
Ik weet niet wie me vervloekt heeft.
Ik probeer me het echt te herinneren.
Maar het lukt gewoon niet.
Ik weet wat je gedaan hebt.
Je hebt haar vervloekt, niet?
Sectumsempra.
Volmera Sementum.
Je moet je er van ontdoen... vandaag nog.
Neem m'n hand.
De Kamer van Hoge Nood.
We moeten de boek van de Halfbloed Prins verbergen...
waar niemand hem vindt, incluis jezelf.
Wat was dat?
Je weet nooit wat je hier vindt.
Goed, sluit je ogen. Zo weet je hem niet liggen.
Sluit je ogen.
Dat kan ook hier verborgen blijven, als je wil.
Hebben jij en Ginny het gedaan dan? - Wat?
Je weet wel, het boek. - Ja.
Nog geen geluk met Slakhoorn?
Geluk.
Dat is het. Ik heb enkel wat geluk nodig.
Hoe voel jij je?
Uitstekend.
Echt uitstekend.
Weet je nog, dat Salkhoorn gewoonlijk vroeg eet...
een wandeling maakt, en dan naar z'n kantoor gaat.
Ik ga naar Hagrid. - Wat?
Nee, je moet met Slakhoorn praten.
We hebben een plan. - Weet ik, ik heb een voorgevoel.
Over Hagrid, het voelt alsof dat de plaats is waar het gebeurt.
Weet je wat ik bedoel?
Nee. - Ik weet wat ik doe of Felix.
Hallo.
Merlijns baard, Harry. - Sorry, Professor.
Ik had iets moeten zeggen, of moeten kuchen.
Je dacht vast dat ik Professor Stronk was. - Waarom denk je dat?
Je algemene gedrag. Rondsluipen, schrikken toen u me zag.
Zijn dat Integlalisa? Ze zijn erg waardevol.
Minstens tien galjoenen. Niet dat ik me daar mee bezig houd...
maar ik hoor wel geruchten. Wat ik doe is puur academisch.
Eerst deden die planten me altijd schrikken.
Hoe kwam je eigenlijk het kasteel uit? - Langs de voordeur.
Ik ging naar Hagrid, hij is een erg dierbare vriend en ik...
wou hem een bezoekje brengen. Dan ga ik nu.
Harry.
Professor. - Het is bijna donker.
Ik kan je niet alleen laten ronddwalen.
Komt u dan mee, Professor.
Harry, ik moet aandringen om mee terug te gaan naar het kasteel.
Dat zou niet productief zijn.
Waarom denk je dat?
Geen idee.
Hildebrand.
Merlijns baard.
Is dat een echte Acromantula?
Een dode denk ik.
Goede God, hoe heb je hem kunnen doden?
Doden? Hij was m'n oudste vriend.
Het spijt me zo, ik wist niet... - Is niets, je bent niet alleen.
Spinnen zijn helemaal verkeerd begrepen beesten.
De ogen zijn verzorgend. - De tanden niet vergeten.
Die denk ik ook.
Ik wil helemaal niet smakeloos zijn...
maar een Acromantula vergif is enorm zeldzaam.
Zou ik twee flesjes mogen uittrekken, strict academisch gericht.
Dat vergif is toch niet meer nodig voor hem. - Dat dacht ik net ook.
Ik heb altijd twee flesjes bij mij, voor een gelegenheid zoals deze.
Een oude gewoonte.
Had je hem maar in z'n hoogtepunt kunnen zien.
Prachtig was hij, echt prachtig.
Wil je dat ik een paar woorden zeg? - Ja.
Hij had een familie, neem ik aan? - O ja.
Vaarwel... - Aragog.
Vaarwel, Aragog. Koning van de spinachtigen.
Doch je lichaam zal vervallen...
zal je geest blijven voortleven.
Mogen je menselijke vrienden troost vinden, voor het verlies dat ze dragen...
Ik had 'm al sinds hij uit z'n ei kwam. Heel klein was hij toen.
Niet groter dan een pekinees... Een pekinees zeg ik je.
Hoe lief. Ik had ooit een vis. Francis, hij was me zeer dierbaar.
Op een namiddag kwam ik beneden, en hij was verdwenen. Poef.
Da's zeer vreemd. - Zeker weten.
Maar dat is het leven, veronderstel ik.
Je gaat vooruit en dan opeens... Poef.
Poef.
Het was een student, die me Francis gaf.
Op een lente dag, ondekte ik een bokaal op m'n bureau.
Met een paar centimeter water.
Bovenop drijfde er een bloemblad.
Terwijl ik er naar keek, zonk het.
Net voor het de bodem bereikt, veranderde het...
in een vis.
Het was prachtige magie.
Wonderbaarlijk te aanschouwen.
Het bloemblad kwam van een Lily.
Je moeder.
De dag dat ik beneden kwam...
de dag dat de bokaal leeg was...
was de dag dat je moeder...
Ik weet waarom je hier bent.
Maar ik kan je niet helpen.
Het zou me ruïneren.
Weet u waarom ik overleefde, Professor?
De nacht dat ik dit ontving.
Dat komt door haar.
Omdat zij zichzelf opofferde, omdat ze niet opzij wou gaan...
omdat haar liefde groter was dan Voldemort. - Zeg z'n naam niet.
Ik ben niet bang van de naam, Professor.
Ik ga u iets vertellen.
Iets dat anderen naar geraden hebben.
Het is waar...
ik ben de Uitverkorene. Enkel ik kan hem verslaan...
maar daarvoor moet ik weten wat Marten Vilijn je vroeg...
al die jaren geleden in je bureau, en ik moet weten wat je hem zei.
Wees dapper, Professor.
Wees dapper, zoals m'n moeder.
Anders breng je haar ten schande.
Dan stierf ze voor niets.
Anders blijft de bokaal leeg, voor altijd.
Denk niet slecht van me, als je het ziet.
Je weet niet hoe hij was, zelfs toen al.
Ik was in de bibliotheek vanavond.
In de Verboden Afdeling en ik las iets over zeldzame Magie.
Het is genaamd, zoals ik het begrijp...
Gruzielementen.
Pardon? - Gruzielementen.
Ik kwam de term tegen, terwijl ik las.
En ik begreep het niet volledig.
Ik weet niet wat je leest Marten, maar het is beslist zeer Duister.
Daarom kwam ik naar jou toe.
Een Gruzielement is een voorwerp waarin een persoon een stuk van z'n ziel verstopt.
Maar ik begrijp niet hoe dat werkt.
Eén splitst z'n ziel, en verbergt die in een voorwerp.
Hierdoor ben je beschermt als je lichaam vernield is door een aanval.
Beschermd? - Het deel van je ziel leeft verder.
In andere woorden, je bent onsterfelijk.
Hoe splitst iemand z'n ziel?
Daar weet je het antwoord al op.
Moord.
Ja, moorden trekt de ziel uiteen. Het is onnatuurlijk.
Kan m'n de ziel meer dan eens splitsen, bijvoorbeeld in zeven?
Zeven?
Merlijns baard, is één moord al niet erg genoeg?
Een ziel in zeven splitsen.
Dit zijn toch allemaal veronderstellingen?
Natuurlijk, Professor.
Het is ons geheimpje.
Professor...
Dit gaat m'n gedachten te boven. - U bedoelt dat het hem gelukt is?
Hij heeft een Gruzielement gemaakt. - Dat is hem gelukt, inderdaad.
Maar niet éénmaal... - Wat zijn ze precies?
Het kan van alles zijn, de meest voorkomende objecten.
Een ring bijvoorbeeld...
of een boek.
Marten Vilijn z'n dagboek? - Een Gruzielement, ja.
Vier jaar geleden, toen je Ginny Wemel redde in de Geheime Kamer...
bracht je mij dit. Ik wist toen dat het andere magie was.
Erg Duister en krachtig.
Maar tot vanavond wist ik niet hoe krachtig. - En de ring?
Was van Voldermort z'n moeder, moeilijk te vinden, nog moeilijker te vernietigen.
Als je elk Gruzielement kan vernietigen...
Vernietig je Voldermort. - Hoe vind je ze?
Ze kunnen overal zijn. - Dat is waar...
maar magie, vooral Duistere magie...
laat sporen achter.
Daar ging je altijd heen, niet?
Toen je de school verliet. - Ja.
En volgens mij heb ik er nog een andere gevonden.
Deze keer kan ik het onmogelijk alleen vernietigen.
Ik moet weer te veel van je vragen, Harry.
Heb je je ooit afgevraagd, dat je te veel vraagt, te veel vanzelfsprekend vindt?
Is het ooit in je opgekomen, dat ik dit niet meer wil doen?
Of je het wilt of niet doet niet ter zake.
Hier hebben we het over gehad. Je was akkoord.
Er valt niets meer te bespreken.
Hallo, Harry.
Jij moet je ook nodig scheren, vriend.
Soms vergeet ik hoe je gegroeid bent.
Soms zie ik nog steeds dat jongetje uit de bezemkast.
Vergeef m'n daden, Harry.
Ik ben een oude man. - U ziet er nog steeds hetzelfde uit.
Net als je moeder, ben je onvoorwaardelijk aardig.
Een ouder geeft het altijd door op het kind.
De plaats waar wij vanavond heen gaan is erg gevaarlijk.
Ik heb beloofd dat je mee mocht, en daar blijf ik ook bij...
maar er is één voorwaarde.
Je moet elk bevel wat ik je opdraag, zonder vragen naleven.
Ja, Professor. - Je begrijpt wat ik je zeg?
Als ik je vraag je te verstoppen, of te vluchten, dan doe je dat.
Als ik je vraag mij achter te laten om jezelf te kunnen redden, dan doe je dat.
Je woord, Harry. - U heeft mijn woord.
Neem mij bij de arm.
Je mag toch niet Verschijnselen in Zweinstein?
Mij zijn, heeft z'n voordelen.
Dit is de juiste plaats.
Deze plek heeft magie gekend.
Professor? - Om toegang te krijgen, moet er een betaling gedaan gedaan worden.
Een betaling om elke indringer te verzwakken.
Laat mij maar. - Nee, jouw bloed is meer waard dan mijn.
Voldemort zal het niet makkelijk gemaakt hebben om zijn schuilplaats te vinden.
Hij zal verdedigingen opgezet hebben.
Daar is het.
De enige vraag is hoe we daar komen.
Wil je even trekken, Harry.
Het Gruzielement zit daarin, Professor.
Ja, zeker.
Het moet gedronken worden.
Alles moet opgedronken worden.
Weet je nog onder welke voorwaarden je met me mee mocht?
Dit drankje zou me kunnen verlammen...
Zou me kunnen laten vergeten waarom ik hier ben...
Of zo pijnlijk zijn dat ik smeek om verlossing.
Je mag niet op deze verzoeken ingaan.
Het is aan jou, dat ik dit blijf drinken.
Ook als je het in m'n keel moet duwen.
Begrepen?
Waarom mag ik het niet drinken? - Omdat ik veel ouder ben.
Veel slimmer en veel minder waardevol.
Op jouw gezondheid, Harry.
Professor!
Professor! Hoort u mij?
U moet blijven drinken, zoals u zei. Weet u nog?
Stop ermee. - Ik zal ophouden.
Maar alleen als u blijft drinken.
Wacht! Stop! - Het spijt me, Professor.
Alsjeblieft, vermoord me!
Het is mijn schuld.
Mijn schuld.
Mijn eigen schuld.
Nog eentje. Nog één, dat beloof ik.
Ik beloof dat ik dan doe wat u zegt.
Ik beloof het.
Alsjeblieft!
Harry?
Water.
- Water.
Het is u gelukt. Kijk.
Harry...
Water.
Aguamenti. - Water.
Lumos.
Lumos Maxima!
Harry.
Partis Temporus.
Terug naar jullie kamers. Niet treuzelen.
U moet naar het ziekenhuis. Naar Madame Plijster.
Nee.
Severus, die heb ik nodig.
Maak hem wakker.
Vertel hem wat er gebeurd is.
En praat met niemand anders.
Harry, Severus.
Verberg jezelf beneden, Harry.
Spreek, of laat je aan niemand zien, zonder mijn toestemming.
Wat er ook gebeurt, het is belangrijk dat je beneden blijft.
Harry, doe wat ik je zeg.
Vertrouw me.
Goede avond, Draco.
Wat brengt jou hier op deze fijne lente avond?
Wie is hier nog meer? Ik hoorde je praten daarnet.
Ik praat wel vaker tegen mezelf...
ik vind dat erg nuttig.
Heb je tegen jezelf gefluisterd, Draco?
Draco...
jij bent geen moordenaar.
Hoe weet jij wat ik ben? Ik heb dingen gedaan waar jij van versteld staat.
Zoals het vervloeken van Katja Bel? In de hoop dat ze de ketting naar mij zou brengen?
Of het omruilen van een fles mede met een fles vergif? Vergeef me Draco...
ik kan het niet helpen dat deze pogingen zo zwak zijn, alsof je geen moeite doet.
U vertrouwt me? Ik werd uitgekozen.
Ik zal het makkelijk voor je maken.
Expelliarmus!
Heel goed.
Héél goed.
Je bent niet alleen.
Er zijn anderen.
Hoe?
De Verdwijnkast in de Kamer van Hoge Nood.
Ik repareerde het. - Laat me eens raden.
Hij heeft een zusje. Een tweeling?
Borgin & Burke, ze vormen een doorgang.
Geniaal.
Draco.
Jaren geleden kende ik een kleine jongen die alleen maar de verkeerde keuzes maakte.
Laat me je helpen. - Ik heb je hulp niet nodig!
Snap je dat dan niet?
Ik moet dit doen.
Ik moet je vermoorden.
Anders vermoord hij mij.
Nou...
wat hebben we hier.
Goed gedaan, Draco.
Goede avond, Bellatrix.
Een introductie zou niet misplaats zijn. - Graag hoor, Albus.
Maar daar hebben we geen tijd voor.
Doe het!
Hij heeft er het lef niet voor. Net als zijn vader.
Laat mij hem afmaken op mijn manier. - Nee!
De Duistere Heer wil dat de jongen het doet.
Dit is jouw moment. Doe het.
Kom op, Draco. Nu!
Nee.
Severus.
Alsjeblieft...
Avada kedavra!
Hagrid!
Hij vertrouwde jou!
Ga verder!
Vecht dan terug, lafaard. Vecht terug!
Nee.
Hij behoort toe aan de Duistere Heer.
Sectumsempra.
Hoe durf je mijn eigen spreuk tegen mij te gebruiken, Potter.
Ja...
ik ben de Halfbloed Prins.
Potter?
Door hetgeen wat gebeurd is...
Als je een luisterend oor wilt...
Je moet weten...
dat je heel veel betekende...
voor professor Perkamentus.
Denk je dat hij het gedaan zou hebben?
Draco.
Nee.
Nee, hij liet zijn staf al zakken.
Op het einde was Sneep die het deed.
Het is altijd Sneep geweest.
En ik heb niets gedaan.
Het is nep.
Maak maar open.
Aan de Duistere Heer.
Ik weet dat ik lang dood ben, voor je dit leest...
maar ik wil dat je weet dat ik het was die je geheim ontdekt heeft...
Ik heb het echte Gruzielement gestolen, en vernietig het zodra ik dat kan.
Ik trotseer de dood in de hoop dat als jij tegenover je tegenstander staat...
weer sterfelijk bent.
R.A.Z.
Wie is R.A.Z?
Geen idee.
Wie het ook zijn, zij hebben het echte Gruzielement.
Dat betekent dat alles voor niks is geweest.
Alles.
Ron vindt het in orde... Jij en Ginny.
Als ik jou was, zou ik zo weinig mogelijk zoenen als hij in de buurt is.
Ik kom niet weer terug, Hermelien.
Ik moet afmaken, waar Perkamentus mee begonnen is.
Ik weet niet waar mij dat leiden zal, maar ik laat jullie weten waar ik ben, als ik dat kan.
Ik heb altijd ontzag voor jou moed gehad, Harry.
Maar soms kun je ook erg koppig zijn.
Je denkt toch niet dat je al die Gruzielementen allemaal alleen gaat vinden, of wel?
Je hebt ons nodig, Harry.
Ik heb nooit echt opgemerkt hoe prachtig deze plek is.
Subs gemaakt door Simply Release Toppers: Tokke, Biteme en Dryice. Controle: Suurtje.
Resync voor NeDiVx XviD: Assgier (aka NoBody).